اخبار > میلاد حضرت علی اکبر(ع) و روز جوان


  چاپ        ارسال به دوست

میلاد حضرت علی اکبر(ع) و روز جوان
مناسبتها

میلاد حضرت علی اکبر(ع) و روز جوان

میلاد با سعادت حضرت علی اکبر (ع) را روز جوان نامیده اند و این تصادف و ترادف را می توان در این برهه از تاریخ بشریت که بر مدار کژتابی ها و کجرویهای نسل جوان جهان می گذرد به فال نیک گرفت و بدان امید بست و آرزو کرد که چراغی باشد فرا راه نسل جوان بشر مسلمان ایرانی. 

جوان، راز رشید خلقت خداوند است که بودنش نه یک تهدید؛ که فرصتی است برای پرواز در بلندترین ارتفاعات ایمان و رشادت.

جوان، جلوه جلال و جمال هستی خداوندی است و بودنش شور و شرفی برای زمین و آسمان و راست گفته اند و درست که؛

در جوانی پاک بودن شیوه پیغمبری است...

و تمام زیباییهای زندگی، چه در ساحت قدس ایمان و چه در ملک زمین و زمان، در بهترین و دوست داشتنی ترین وجه و نحوه اش در اختیار جوان است تا با دل پاک و دیده رهایش، به سوی آسمان هدایت و عنایت الهی سربرکشد و آسمانی شود.

جوانی «فرصت» است و نه «تهدید»؛ «حرکت» است و نه «سکون»؛ و فرصت این حرکت به سوی بهترین ها و زیباترین ها، می تواند زمینه ای باشد برای پدید آمدن برترین مخلوقات عالم و کسانی همچون حضرت علی اکبر(ع) که اشبه الناس بودند به پیامبر رحمت و محبت.

و چه زیبا و بجاست که کسی همچون علی اکبر(ع) آیینه ای باشد تا جوانان ما خود را در صیقل وجود او تماشا کنند و به مدد رشادت روح بلندش، خود را بیابند تا خدا را بیابند.

جوانان ما در این روزگار آخرالزمانی که معرکه پلیدی ها و پلشتی هاست و میدان رجزخوانی پیچیده ترین دسایس شیطانی و مهلکه های لاایمانی، چه دستاویز و مستمسکی برتر و بالاتر و زیباتر و تابناک تر و ناب تر از وجود نازنین حضرت علی اکبر(ع) خواهد یافت؟

در روزگاری که مایکل و مدونا و آرنولد و سیلوراستالونه از سویی و مرد عنکبوتی و زن خالکوبی شده از سوی دیگر همچون اختاپوسی بر روح و روان جوان جهانی چنبره زده اند و همچون خوره و موریانه روحش را خورد و روانش را حقیر می سازند چه امیدبخش و روح افزا و زیباست نام و یاد کسی همچون علی اکبر (ع) شبیه ترین ها بود به رسول خدا(ص).

و چه نیاز مبرمی است جوان ایرانی رابه این عروة الوثقای بزرگی و رشادت و پاکی.

حضرت علي اكبر (ع) فرزند ابي عبدالله الحسين(ع) بنا به روايتي در يازدهم شعبان،سال43 قمري در مدينه منوره ديده به جهان گشود. پدر گرامي اش امام حسين بن علي بن ابي طالب (ع) و مادر محترمه اش ليلي بنت ابي مرّه بن عروه بن مسعود ثقفي است.او از طايفه خوش نام و شريف بني هاشم بود . و به بزرگاني چون پيامبر اسلام(ص)، حضرت فاطمه زهرا(س)، امير مؤمنان علي بن ابي طالب(ع) و امام حسين (ع) نسبت دارد.

*تمام فرزندانم را علی نام می‌گذارم

نقل است روزي علي اكبر(ع) به نزد والي مدينه رفته  و از طرف پدر بزرگوارشان پيغامي را خطاب به او مي‌برد، در آخر والي مدينه از علي اكبرسئوال كرد نام تو چيست؟ فرمود: علي، سئوال نمود نام برادرت؟ فرمود: علي آن شخص عصباني شد، و چند بار گفت: علي، علي، علي، « ما يُريدُ اَبُوك؟ » پدرت چه مي خواهد، همه اش نام فرزندان را علي مي گذارد، اين پيغام را علي اكبر(ع) نزد اباعبدالله الحسين (ع) برد، ايشان فرمود : والله اگر پروردگار دهها فرزند پسر به  من عنايت كند نام همه ي آنها را «علي» مي گذارم و اگر دهها فرزند دختر به من عطا، نمايد نام همه ي آنها را نيز «فاطمه» مي گذارم.

 درباره شخصيت علي اكبر(ع) گفته شد، كه وي جواني خوش چهره، زيبا، خوش زبان و دلير بود و از جهت سيرت و خلق و خوي و صباحت رخسار، شبيه ترين مردم به پيامبر اكرم(ص) بود و شجاعت و رزمندگي را از جدش علي ابن ابي طالب (ع) به ارث برده و جامع كمالات، محامد و محاسن بود. در روايتي به نقل از شيخ جعفر شوشتري در كتاب خصائص الحسينيه آمده است: اباعبدالله الحسين هنگامي كه علي اكبر را به ميدان مي فرستاد، به لشگر خطاب كرد و فرمود:« يا قوم، هولاءِ  قد برز عليهم غلام، اَشبهُ الناس خَلقاً و خُلقاً و منطقاً برسول الله....... اي قوم، شما شاهد باشيد، پسري را به ميدان مي فرستم، كه شبيه ترين مردم از نظر خلق و خوي و منطق به رسول الله (ص) است بدانيد هر زمان ما دلمان براي رسول الله(ص) تنگ مي شد نگاه به وجه اين پسر مي كرديم.

امام حسين (ع) در تربيت وي و آموزش  قرآن ومعارف اسلامي و اطلاعات سياسي و اجتماعي به آن جناب تلاش بليغي به عمل آورد و از وي يك انسان كامل و نمونه ساخت و شگفتي همگان، از جمله دشمنانشان را بر انگيخت.

به هر روي علي اكبر(ع) در ماجراي عاشورا حضور فعال داشت و در تمام حالات در كنار پدرش امام حسين(ع)بود و با دشمنانش به سختي مبارزه مي كرد. شيخ جعفر شوشتري در خصائص نقل مي كند: هنگامي كه اباعبد الله الحسين عليه السلام در كاروان خود حركت به سمت كربلا مي كرد، حالتي به حضرت(ع) دست داد به نام «نوميه» و در آن حالت مكاشفه اي براي حضرت(ع) رخ داد، از آن حالت كه خارج شد استرجاع كرد: و فرمود: «انا لله و انا اليه راجعون » علي اكبر(ع) در كنار پدر بود، و مي دانست امام بيهوده كلامي را به زبان نمي راند، سئوال نمود، پدرجان چرا استرجاع فرمودي؟: حضرت بلادرنگ فرمود: الان ديدم اين كاروان مي رود به سمت قتلگاه و مرگ درانتظار ماست، علي اكبر(ع) سئوال نمود: پدر جان مگر ما بر حق نيستيم؟ حضرت فرمود: آري ما بر حق هستيم. علي اكبر (ع) عرضه داشت: پس از مرگ باكي نداريم،

گفتني است، با اين كه حضرت علي اكبر(ع) به سه طايفه معروف عرب پيوند و خويشاوندي داشته است، با اين حال در روز عاشورا و به هنگام نبرد با سپاهيان يزيد، هيچ اشاره اي به انتسابش به بني اميه و ثفيف نكرد، بلكه هاشمي بودن و انتساب به اهل بيت(ع) را افتخار خويش دانست و در رجزي چنين سرود:

أنا عَلي بن الحسين بن عَلي نحن  بيت الله آولي يا لنبيّ

أضربكَم با لسّيف حتّي يَنثني ضَربَ غُلامٍ هاشميّ عَلَويّ

وَ لا يَزالُ الْيَومَ اَحْمي عَن أبي تَاللهِ لا يَحكُمُ فينا ابنُ الدّعي

وي نخستين شهيد بني هاشم در روز عاشورا بود و در زيارت شهداي معروفه نيز آمده است:السَّلامُ عليكَ يا اوّل قتيل مِن نَسل خَيْر سليل. علي اكبر(ع) درنبرد روز عاشورا دويست تن از سپاه عمر سعد را در دو مرحله به هلاكت رسانيد و سرانجاممرّه بن منقذ عبدي بر فرق مباركش ضربتي زد و او را به شدت زخمي نمود. آن گاه ساير دشمنان، جرأت و جسارت پيدا كرده  و به آن حضرت هجوم آوردند و وي را آماج تيغ شمشير و نوك نيزه ها نمودند و مظلومانه به شهادتش رسانيدند.

امام حسين(ع) در شهادتش بسيار اندوهناك و متأثر گرديد و در فراقش فراوان گريست و هنگامي كه سر خونين اش را در بغل گرفت، فرمود:ولدي علي؛ عَلَي الدّنيا بعدك العفا (فرزندم علي ،ديگر بعد از تو اف بر اين دنيا ...

در مورد سنّ شريف وي به هنگام شهادت، اختلاف است. برخي مي گويند هجده ساله، برخي مي گويند نوزده ساله  و عده اي هم مي گويند بيست و پنج ساله بود.اما از اين كه وي از امام زين العابدين(ع)، فرزند ديگر امام حسين(ع) بزرگتر يا كوچك تر بود، اتفاقي ميان مورخان و سيره نگاران نيست. روايتي از امام زين العابدين(ع) نقل شده كه دلالت دارد بر اين كه وي از جهت سن كوچك تر از علي اكبر(ع) بود. آن حضرت فرمود: كان لي اخ يقال له عليّ اكبر منّي قتله الناس ...

مقبره حضرت علي اكبر عليه السلام  در كربلاي معلي پايين پاي اباعبدالله الحسين عليه السلام است و در سلام زيارت عاشورا منظور از وعلي علي ابن الحسين ، آقا علي اكبر عليه السلام مي باشد

منبع : خبرگزاري حوزه


٠٨:٥٢ - 1397/02/07    /    شماره : ٣٧٧٧٨٨    /    تعداد نمایش : ٧٦٧


نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج